Ik ben Robert van Kesteren, 63 jaar oud en werkeloos docent geschiedenis 2e en Ie graad en maatschappijleer 2e. Behaalde een diploma councelor en peer – mediaor en ga ik augustus op academisch niveau studeren voor mediator en counselor. Specialiteiten van mij zijn dylexie, hoge faalangst bij pubers, privetraining zoals nu voor eiindexamens geschiedenis/maatschappijleer. Heb 40 jaren voor de klas gestaan enwordt op grond van leeftijd nergens angenomen maar heb alle vakliteratuur en ontwikkelingen bijgehouden. Werk als digitaal docent geschiedenis bij de de nHA en geef Nederlands aan Somalische kinderen.

Ik heb het relaas gelezen over enerzijds dde ipod en computer waar veel scholen al ( te eenzijdig ) mee werken en dan in een weer die contradictio, het moeten schrijven. Docenten zitten met deze tegenstellingen en rozoitjes in het haar, treht, maar ja he mag niest kosten.

Kan ik eens met je spreken over oplossingen die ik misschien heb om kinderen aangaande deze perikelen te kunnen helpen? O.a. met et pestgedrag. Het niet kunnen schrijve en onduidelijk schrijven is een vorm van een blokkade maar liever leg ik het uit.

Had ooit de ervaring met een havist die dit had met een proefwerk aan het einde van het jaar. Ben benieuwd op mijn reactie.

Vriendelijke groeten,
Robert van Kesteren.

prima, learning community maar begin van binnenuit, zorg er eerst voor dat de “interne” know-how beter benut gaat worden. en dat moet je organiseren!

met “Los zand” bedoel ik niet alle onderwijsvernieuwingen in onderwijsland, maar gebrek aan cohesie, samenhang binnen een school.

In Nederland is onderwijs goedkoop, zelfs als je de 3000,- als langstudeerder betaald ben je 4800,- per jaar kwijt. In tegenstelling tot Amerika waar je 14.000 p/j betaald en dan heb je nog geluk.

Wel vind ik het jammer dat er uitzondering op uitzondering wordt gemaakt en dat iedereen een hele speciale aanpak nodig heeft. Dat is niet te betalen. 5 docenten op 10 leerlingen is natuurlijk onmogelijk voor speciaal onderwijs.

Je moet perfectioneren wat je hebt en niet weer nieuwe dingen gaan uitbouwen. Eerst evalueren en perfectioneren voordat er weer nieuwe groepen, kansen, uitdagingen worden aangegaan.