Aan het woord……..Hans van den Berg

Back2School staat ook open voor gastbloggers. Mensen, vanuit onderwijs sector (leerkrachten, beleidsmakers, adviseurs, innovators……..) die hun pleidooi kunnen houden voor of tegen het onderwijs. Ik stel ze enkele vragen en hun antwoorden worden gepubliceerd in de rubriek “Aan het woord…..”.

Hans van den BergHans van den Berg heeft na 10 jaar in het onderwijs werkzaam te zijn geweest als leerkracht en als schoolleider in 1999 het onderwijs verlaten. In diverse commerciële functies heeft hij een andere kant van het arbeidzame leven leren kennen, tot hij in 2003 weer terugkeerde. Van die periode tot en met 2008 is hij schoolleider geweest van een basisschool (650 leerlingen) in Noord Limburg. Vanaf 1 december 2008 is hij in dienst van de Algemene Vereniging Schoolleiders, als trainer/adviseur

Meer weten over Hans www.kijkoponderwijs.blogspot.com en LinkedIn

Wat zouden de gemeenschappelijke doelen moeten zijn voor onderwijs?
Samenhang. Verbindingen zoeken en vinden tussen alle maatschappelijke actoren die een wezenlijke en fundamentele rol spelen in de ontwikkeling van kinderen naar volwassendom.

Is de kennis over web2.0 voldoende aanwezig binnen het gehele onderwijs? Zo niet, wat zou er moeten gebeuren?
Nee en ik vraag me af of dit een prioriteit zou moeten hebben. We focussen te veel op de (hulp-)middelen en vergeten de doelen daarbij in het oog te houden. Sterker nog, nog voordat we de doelen in de gaten hebben, vragen we ons nog steeds niet af waarom dit werk (onderwijs) eigenlijk bestaansrecht zou hebben. Het vaststellen van gezamenlijke waarden, het hanteren van gedeelde normen en hoe richten wij dat dan in, is een discussie die voor alles gevoerd moet worden, volgens mij.

Hoe kunnen we onderwijs beter aansluiten op het bedrijfsleven van morgen?
En andersom. Het gat tussen bedrijfsleven en onderwijs is nog steeds erg groot. We hanteren nog steeds onderwijssystemen uit ver in voorgaande eeuwen, terwijl het proces van leren inmiddels aantoonbaar anders gaat dan wij veronderstellen. Het bedrijfsleven dat voortgestuwd wordt door economische (korte-)termijn belangen, lijkt huiverig om deze leerprocessen te adopteren. Hoewel onderzoek (Collins e.a.) aantoont dat juist bedrijven met kernwaarden, ideologieën, een vaste drive met vermogen flexibel te reageren, een lange levensvatbaarheid hebben, worden deze aannames nog steeds niet collectief gedeeld. Hierin zie ik echter wel een verbinding tussen onderwijs en bedrijfsleven, waar het gaat om visie en lange termijn effecten.

STELLING: In het onderwijs staat men over het algemeen positief tegenover het vernieuwen van werkprocessen
De stelling wordt ontkracht door ‘over het algemeen’. Het onderwijs heeft een collectief gevoel van overladen worden door alle wet- en regelgeving die van boven af ‘opgelegd’ wordt. Daar komt bij dat de professionaliseringscultuur, ofwel een ‘leven lang leren’, geen gemeengoed is, dus men veelal afwijzend staat tegenover de vernieuwingen. Als het adagium “het enige constante is de verandering”, meer grond onder de onderwijsvoeten zou krijgen, zou al een hele ontwikkelingsslag gemaakt kunnen worden.

Heerst er binnen onderwijs een ‘kennis = macht’-cultuur?
Nee. Ook in onderwijs draait alles om geld. Als straks de hele baby-boomergroep met pensioen zal gaan, zal er een verschuiving plaatsvinden in het denken hierover. Geld is macht, wie betaalt bepaalt. Dit economische gegeven is in ons onderwijs een net zo hard gegeven als in de profit sector.
De vraag die zich voordoet is, wat doen wij met het geld zodat iedereen er gelukkig van kan worden? Die vraag doet zeker sinds de invoering van lumpsum (v.a.2005 nu in álle onderwijssectoren) opgeld.

Waarom zouden professionals te stap moeten maken van bedrijfsleven naar onderwijs?
Als je het boek “Het generatiespel” van Gerda Hamann kent, zal dit misschien enig inzicht verschaffen. Het aloude principe van gezel naar meester doet steeds meer zijn intrede. We keren terug naar lang vervlogen waarden waarbij het leren van en met elkaar een kern is of zal zijn. Op gegeven moment kom je in een levensfase terecht waarbij het jou geleerde een bron van inspiratie kan zijn voor anderen (jongeren) om verder te leren. Onderwijs zou hiervoor een platform kunnen bieden, maar niet noodzakelijkerwijs.

Met wie zou ik verder moeten praten om overtuigd te worden voor stap vanuit bedrijfsleven naar onderwijs?
Ik wens iedereen, iedere onderwijsprofessional, een aantal jaren werken toe, buiten het onderwijs. Iemand die na zijn opleidingen kiest voor het onderwijs als werkterrein, zal zijn hele leven lang niets anders kennen. Dit leidt tot bedrijfsblindheid en vernauwing van de eigen ontwikkeling. Gebaseerd op mijn eigen ervaringen is de balans tussen werk in het onderwijs en werk in de commerciële dienstverlening, een geweldige inspiratie en motivator geweest om dat wat ik op dit moment weet, kan en wil door te zetten. Hierbij heb ik altijd mijn verwachtingen, ambitie en mogelijkheden scherp gehouden. Op zoek naar je zone van naaste ontwikkeling.

Advertenties

Een gedachte over “Aan het woord……..Hans van den Berg

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s