De School van Prem: Het resultaat

De Wereld Draait DoorIn de Back2School blog in januari heb ik aandacht besteed aan “De school van Prem”. Prem wilde met zijn programma aantonen dat kinderen meer kunnen dan vaak wordt aangenomen en dat de school niet altijd het maximale uit het kind haalt. De opstelling van Prem heeft tot kritiek geleid vanuit de onderwijs wereld. Prem ging de uitdaging aan om de leerachterstanden van tien kinderen, opgelopen op hun eigen basisschool, weg te werken en de kinderen voor te bereiden op de CITO toets om op een hoger niveau te krijgen.

Afgelopen week was de laatste aflevering bleek dat negen van de tien kinderen van De School van Prem hebben hun Cito-toets veel beter gemaakt dan hun eigen docenten verwachtten.

Op zich een prachtig resultaat maar wat toont dit aan?

Zo schrijft Sharon Dijksma in haar blog. “Ik ben blij voor de kinderen, het is voor hen een fantastische prestatie. Maar de vraag is of deze vorm van ‘teaching to the test’ ook op lange termijn zal leiden tot houdbare resultaten.” Sharon Dijksma heeft in dat opzicht gelijk maar is het werkelijk “teaching to the test” of heeft Prem gewoon aangetoond dat testen eigenlijk onzin is en dat zelfvertrouwen veel belangrijker is.

In “De wereld draait door” ging Prem ging de discussie aan met Liesbeth Verheggen (AoB).. Prem stelde dat het onderwijs behoorlijk lange tenen heeft en dat er totaal geen zelfreflectie is. Luisterend en lezend over dit onderwerp denk ik dat het AoB en Prem niet zover van elkaar staan. Het AoB verdedigd alleen de huidige leerkrachten en stelt dat het echt niet zo slecht is als Prem beweerd. Liesbeth Verheggen stelt dat uit OESO onderzoek blijkt dat we nog in de top10 staan, dus niet slecht. Maar voor hoelang nog? Ik vind dit ook wel een beetje een zgn. “zesjes mentaliteit”. Het kan toch altijd beter, waarom niet gaan voor podium plaatsen? Waar is de ambitie?

Natuurlijk is het programma een unieke situatie. Prem heeft middelen ter beschikking die leerkrachten vaak niet hebben. Zij worden geconfronteerd met te grote klassen, verouderde leermiddelen. Zij kunnen die individuele aandacht niet geven. AoB geeft ook aan dat leerkrachten zijn opgeleid voor kennisoverdracht en niet alleen moet opdraaien voor de algemene ontwikkeling en welbevinden van de kinderen. Het moet een samenspel zijn van leerkrachten, ouders en maatschappij zoals ook is beschreven in rapport “Stand van Educatief Nederland 2009”. Het moet dus geen spel van welles, nietes worden. Prem moet niet alleen de zwarte piet aan onderwijs geven door te zeggen dat het onderwijs heeft gefaald en het onderwijs moet ook de boezem in eigen hand steken en niet alleen maar in de slachtoffer rol gaan zitten, niet alleen kijken wat je niet kunt doen maar kijken wat wel binnen je eigen invloedsfeer kunt doen.

Aan het eind van de uitzending kwam het aanbod van leden AoB om in gesprek te gaan met Prem om in een open discussie te praten over wat er verkeerd gaat binnen onderwijs maar ook wat er wel goed gaat. Is dit het begin waar we op zitten te wachten? En spreken ze namens hun achterban? De grootste uitdaging is om het onderwijs beter te integreren in de maatschappij. Als nu alle partijen niet direct in de verdediging of in de aanval gaan, maar het gesprek aan gaan, is dit dan niet het begin? We moeten het samen doen!

“Verlaat de torens, ga mee bruggen bouwen”

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s