Reflecteren is leren

Het is nu een jaar geleden dat ik schreef dat ik met mijn voeten in de aarde van het onderwijsveld wilde gaan staan. Het is nu een jaar geleden dat ik met de opleiding “Directeur van Buiten” was begonnen om me te laten omscholen tot directeur van een basisschool – “De Nieuwe Schoolleider”.

December 2009 ontmoette ik mijn medestudenten van de opleiding.

• Een elftal toekomstige schoolleiders begonnen aan hun reis.
• Een elftal verschillende mensen met verschillende achtergronden vanuit alle windstreken.
• Een elftal met passie onder leiding van hun docent Wim Folker (docent Centrum Leiderschaps ontwikkeling, Fontys)

Hoe verging het dit elftal? Hebben zij hun doel bereikt? Wat hebben zij geleerd? Hoe denken zij nu over het onderwijs?

De rode draad door de opleiding is de ontwikkeling van de kerncompetenties voor goed leiderschap, zoals beschreven in bekwaamheidseisen van de NSA.

In een rap tempo werd er intensief geleerd en gediscussieerd over: Roos van Leary, veranderkleuren van de Caluwe, Kolb, de dramadriehoek, lerende organisatie, opbrengstgericht werken, passend onderwijs, CBAM, rekenonderwijs, taalonderwijs, meervoudige intelligentie, financiën……

Daarnaast werd er stage gelopen op basisscholen of op eigen school. Meekijken met een ervaren directeur of direct in de praktijk brengen van alle theorie.

Al deze ervaringen hebben geleid tot een nieuw inzicht. Ik kwam er achter wat ik belangrijk vind als schoolleider.

• Het primaire proces staat centraal. Bij het primaire proces gaat het om de vakman, de leerkracht, die voldoende ruimte moet krijgen van directie en bestuur om zijn/haar vak zo bekwaam mogelijk uit te voeren.
• Ook de schoolleider moet zich kunnen ontwikkelen tot een vakman en zich kunnen beperken tot de kern van zijn functie – het leiden van een school.
• Terug naar vakmanschap! Vakmanschap voor leerkracht en schoolleider. Dit zorgt namelijk voor een verbetering van de kwaliteit van het onderwijs voor de leerling.
• Terug naar vakmanschap betekent dus conciërge taken niet neerleggen bij schoolleider.
• Terug naar vakmanschap betekent dus TSO taken niet neerleggen bij leerkrachten.
• Durven denken in paradoxen. Je moet niet gaan balanceren tussen sturing en ruimte; niet naar een poldermodel grijpen, maar beide uitersten omarmen. Als je zowel denkt in sturing als in ruimte kom je tot compleet andere inzichten dan dat je alleen in één van de twee denkt.
• Focus op de sterke punten van leerkrachten. Laat ze doen waar ze goed in zijn, dan komt de rest vanzelf ook.
• Als je als schoolleider beter wil worden is het verstandig om je af en toe, kwetsbaar op te stellen. Niemand is perfect, dus ook ik niet. Vertel me wat ik beter kan. Sta open voor opbouwende kritiek. Want je kunt er altijd iets mee, mits je jezelf wilt verbeteren.

Om tot deze inzichten te komen heb ik gebruik gemaakt van de reflectiespiraal van Korthagen. Hiermee ben ik in staat geweest om eigen handelen in relatie tot de omgeving te analyseren, te bepalen waar verandering wenselijk is, alternatieven bekijken en toe te passen.

December 2010 ontmoette ik mijn medestudenten van de opleiding voor de eindpresentaties.

• Een elftal met nieuwe schoolleiders blikten terug op hun reis.
• Een elftal met verschillende capaciteiten is een team geworden.
• Een elftal met nog meer passie en met een koffer vol kennis en zelfkennis.

Hoe was het dit elftal vergaan? Hebben zij hun doel bereikt? Wat hebben zij geleerd? Hoe denken zij nu over het onderwijs?

Misschien kunnen zij hun persoonlijke verhaal zelf beter vertellen, neem gerust contact op met: Peter, Edgar, Mees, Coleta, Herman, Hanneke, Bert, Marcel, Inge, Anneke, Marcel of onze coach Wim Folker.

Ik kan me gewoon niet voorstellen dat het onderwijs zulke gedreven mensen niet nodig heeft. Besturen open de deuren voor directeuren van buiten!

Lees binnenkort op deze blog het persoonlijke verhaal van Anneke van Ooijen: “Beren op de weg? Volg je hart, gebruik je hoofd!”.

Advertenties

2 gedachtes over “Reflecteren is leren

  1. Durven denken in paradoxen. Je moet niet gaan balanceren tussen sturing en ruimte; niet naar een poldermodel grijpen, maar beide uitersten omarmen. Als je zowel denkt in sturing als in ruimte kom je tot compleet andere inzichten dan dat je alleen in één van de twee denkt.

    Mooi!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s