Kersttoespraak: “neem het heft in eigen hand”

viewMajesteit,

Vol spanning kijk ik uit naar uw eerste kerstboodschap. Hoe gaat u dit doen? Wordt dit anders dan bij uw moeder? Kunnen we live ‘meetwitteren’ of ‘facebooken’ op het tweede scherm?

Waarschijnlijk heeft u bij de overdracht van het koninklijk dossier meegekregen dat ik in de afgelopen jaren met uw moeder een band heb opgebouwd. Ik voorzag haar (gevraagd en ongevraagd) van de nodige input voor haar kerstboodschappen.  Zo stond de kerstboodschap van 2011 in het teken van de dialoog en de verbinding en in die van 2012 was de boodschap: “Terug naar de basis – waar doen we het allemaal voor?”. Graag zou ik ook u van input willen voorzien, of mag ik ‘je’ zeggen? We zijn tenslotte van dezelfde generatie.

2013, een nieuwe paus, een nieuwe koning, een nieuw begin, een nieuwe koers!

Het afgelopen jaar zijn we als land weer een beetje verder doorgeslagen, de Hollandse klaagcultuur is nog sterker geworden. Je hebt dit al zelf mogen ervaren: dat vermaledijde koningslied… Iedereen had er een mening over, de schrijver blijkt met pek en veren het land uit gereden te zijn. Taalpuristen vonden de taal belangrijker dan de boodschap. Over het lied zelf kun je slechts stellen: over smaak kun je twisten…  Mag ik even klagen? We beginnen in een land te leven waar mensen de oorzaak van alles wat niet klopt vooral buiten zichzelf zoeken, excuser le mot: we leven vooral in een ‘Afzeikcultuur’, met het duo Geer en Goor als onbetwiste helden. Een land waar we niet meer relativeren. Mensen worden al zwart gemaakt om het feit dat ze het verschijnsel zwartepiet dubieus vinden.

Klaagcultuur, afzeikcultuur. Gelukkig is er nog een lichtpuntje in dit troebele moeras: we zijn erg tevreden met onszelf, we zien onszelf graag. “Selfie” is niet voor niets het woord van het jaar 2013 geworden.

En wat gebeurt er in jouw gelukzalige land nog meer? Het afgelopen jaar was ik regelmatig op scholen aan het werk. Tijdens één van deze bezoeken vertelde een kind over haar vorige school dat haar juf had gezegd dat ze dom is. Terloops hoorde ik elders een leerkracht zeggen over een kind: “Denken moet je aan een paard overlaten, die hebben een groter hoofd”. Wat doet dit met het zelfbeeld van deze kinderen?

Zoals je weet, bieden wij bij Innofun professionaliseringstrajecten voor leerkrachten en docenten. Deelnemers gaan aan de slag met het integreren van ICT en sociale media in hun lessen. ICT en sociale media slim gebruiken in de les is voor veel leerkrachten ‘new business’, dat doe je niet zomaar…  Ineens ervaar je weer wat het is om in de schoenen van een kind te staan: alles lijkt nieuw en je moet veel leren. En wie zijn dan opeens de leerkrachten waar je wat aan hebt: de eigen leerlingen. Wat kinderen allemaal al weten en kunnen als je ze de ruimte geef en je meer coachend bezig bent. De reacties zijn hartverwarmend:

Openbaring!

Ik heb het plezier in mijn vak weer terug gekregen

Tja, dan denk ik wel: zitten we in onze klaagwoestijn niet een beetje te kort op elkaars lip? Nemen en geven we nog wel genoeg ruimte? We moeten meer durven loslaten, ruimte creëren! Zo moeten kinderen, leerkrachten, docenten en scholen lekker eigenwijs meer ruimte nemen om goed onderwijs met ict en sociale media naar eigen inzicht te maken. Het zou goed zijn als ze daarbij kijken naar wat wel kan in plaats naar wat niet kan. Ga eens buiten de lijnen kleuren en vooruit, blijf er soms een beetje binnen….

In dat opzicht ben jij als koning wel een goed voorbeeld. Je mag als koning ogenschijnlijk maar weinig,  je lijkt soms gevangen in een glazen kooi (gelukkig, je hebt je I-pad bij de hand – uhm, weet de NSA hier trouwens van?). We horen je niet klagen, je bent blij met je rol en zoekt soms  kordaat de grenzen op.

Kijk, daar gaat het om: geef leiding aan jezelf, laat je niet zomaar beïnvloeden door wat er in je omgeving gebeurt, maar vaar je eigen koers. Als koning, als leraar, als schooldirecteur enzovoort.. Ontwikkel een proactieve attitude en word daadwerkelijk wie je kunt zijn!

Mijn boodschap voor het komend jaar is: “weg met de afzeikcultuur, neem het heft in handen!

Laat je inspireren door Obama:

I’m going to press on for the sake of our children. I’m going to press on for the sake of all those families who are struggling right now. I don’t have time to feel sorry for myself. I don’t have time to complain. I am going to press on.

I expect all of you to march with me and press on. Take off your bedroom slippers, put on your marching shoes. Shake it off. Stop complaining, stop grumbling, stop crying. We are going to press on. We’ve got work to do!

Veel suc6 met je eerste kersttoespraak, maak er iets innovatiefs van! 😉

Fijne kerstdagen!

Marcel Kesselring

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s