mijn onderwijsmoment: een nieuwe fase

Het was de zomer van 2007 toen ik besloot om mijn baan op te gaan zeggen bij Unilever. Niet omdat ik het niet naar mijn zin had en ik persoonlijke niet verder kon ontwikkelen. Ik werkte voor marketeers wereldwijd, deels in Rotterdam en deels in Londen. 17 jaar achter me met een tas vol bagage vanuit verschillende disciplines van research tot aan communicatie en marketing maar het meest had ik geleerd door te werken met zoveel mensen vanuit verschillende culturen, van Italianen, Engelsen, Amerikanen tot aan Indiërs.

Ja, het was toen misschien wel de moeilijkste beslissing uit mijn leven.
Ja, mijn beslissing werd gevoed door mijn kinderen.
Nee, het was geen rationele beslissing want anders had ik de stap in het diepe waarschijnlijk nooit gemaakt.

Ja, ik ben volledig uit mijn comfortzone gestapt.
Ja, ik blij dat ik deze stap toen heb gemaakt!
Nee, ik heb geen spijt van deze switch.

Het was een begin van mijn zoektocht naar het waarom van het onderwijs en waar we dit onderweg zijn kwijtgeraakt waardoor kinderen klem kwamen te zitten in het onderwijssysteem en ze werden afgerekend op zaken die ze (nog) niet konden en er niet werd gekeken naar wat wel kan.

Ik had een jaar nodig om te acclamatiseren omdat ik überhaupt nooit op de Nederlandse markt had gewerkt maar daarna maakte ik de eerste echte stappen richting het onderwijs en kwam ik via de allereerste Teachmeet in contact met o.a. Fons v/d Berg, Karin Winters en Willem Karssenberg. Een warm bad, dus en het begin van een groot netwerk.

Ja, ik wilde “iets” in het onderwijs gaan doen………maar wat?

Waar ik snel achter kwam is het feit dat onderwijs een wereld op zich is en eigenlijk niet veel anders dan werken met bijvoorbeeld Italianen, die mij heel hard geleerd hadden dat je niet op de directe Hollandse manier zaken moest doen maar dat je beter eerst tijd kan steken in de relatie waardoor je meer kan bereiken.

Ik besloot daarom om een aantal jaren veel ervaring op te gaan doen en vooral meters te gaan maken. In de volgende jaren heb ik vele reizen gemaakt in onderwijsland, zo was ik al bezig met iPads nog voordat er Steve Jobs Scholen waren, was ik een blauwe maandag schoolleider en werd ik o.a. hoofdredacteur van VIVES Magazine. Learning on the job? Ik deed niet anders! Als je durft van de begaande paden af te gaan dan ontdek je weer nieuwe wegen en word je wereld groter en rijker. Gaat de reis dan het doel worden?

Het was de winter van 2015 toen een aantal puzzelstukjes op zijn plaats viel. Samen met Michiel Maas en Jeroen Zijffers ben ik begonnen met een nieuw onderwijsconcept, genaamd COschool. COschool is een project dat door een netwerk van scholen wordt vormgegeven en uitgebouwd. Met COschool willen wij ervoor zorgen dat leren en ontwikkelen op het voortgezet onderwijs (VO) op natuurlijke wijze verbonden zijn met communicatie en media. Een stevige verankering hiervan in het curriculum zorgt er voor dat de leerling van nu actief kan participeren en acteren in de mediarijke samenleving van nu; zowel als burger als professional.

Voor de zomervakantie zijn we verschillende scholen langs geweest om te kijken of het concept aanslaat. En ja! Er is enthousiasme! We zitten op de goede weg! Stapje voor stapje komen we samen met de scholen verder en gaan we in 2016 enkele pilotprojecten uitvoeren. De manier waarop we het opzetten is op basis van co-creatie en waar nodig halen we expertise erbij want practice what you preach!

Van reiziger naar reisleider

Hiermee heb ik ook direct focus aangebracht in mijn eigen onderwijsactiviteiten. Het trainen van docenten laat ik graag aan anderen over, ik zie mijzelf meer als reisleider in onderwijsland waarbij we samen nieuwe landschappen gaan verkennen, waarbij ik kennis en ervaring op het gebied van communicatie en media in mijn rugzak heb zitten en dit graag deel of je in contact breng met de mensen die ik in de afgelopen jaren heb ontmoet in de verschillende gebieden van onderwijsland tot communicatie en media.

Volgens kleurentest van de Caluwé ben ik een “witte” reisleider/veranderaar die er van uit gaat dat veranderingen bewerkstelligd kunnen worden door de wil, de wens en de ‘natuurlijke weg’ van de mens zelf centraal te stellen. Planning, sturing en voorspelbaarheid zijn in witte veranderingstrajecten in zekere zin irrelevante begrippen. De verandering is niet te beheersen, maar kan wel gefaciliteerd worden. Gelukkig staan er voor 2016 weer prachtige reizen op de planning. Waarheen? We zullen het zien…….

vakmanschap – heb ik het nog in de vingers?

Momenteel werk ik interim met veel plezier op een voortgezet onderwijs school, waar ik bezig ben met de interne en externe communicatie, druk ben met het organiseren van een open dag en het maken van drukwerk. Even zelf ook weer met beide voeten in de klei staan van het communicatie vak. Heerlijk!

De reisleider en vakman in 2016

Ik kijk uit naar de uitdagende reizen in 2016 zoals het opzetten van een online kinderforum, het digitale schoolplein als ontmoetingsplek voor de wijk, de kenniscommunity samenwerkingsverband passend onderwijs, de open dag en natuurlijk verder doorbouwen aan COschool!

Het was de winter van 2015 waar de volgende fase van mijn overstap naar het onderwijs is gestart: Bouwen aan nieuw onderwijs en terug naar de kern als vakspecialist.

Ik ben: Innovator, Netwerker en Communicator
Ik ben: Marcel Kesselring

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s