Scholen en (social) mediawijsheid: hoe stoppen we de digitale kloof?

deze blog werd vrijdag 23 november 2012 gepubliceerd op Frankwatching

Digitale KloofInternet en sociale media hebben onze wereld op z’n kop gezet met alle positieve en negatieve effecten (Facebookfeestjes, Bangalijsten, dreigtweets, cyberpesten…). We lijken te worstelen met de vraag hoe we hier mee om moeten gaan. Dat geldt ook voor onderwijsinstellingen.

Gedragsstimulering vs. gedragsregulering
Scholen reageren vaak door maatregelen te nemen en door protocollen te maken die vaak vol zitten met regels, waarmee ze eerder dekking willen bieden in een juridisch schimmenspel, dan dat er zinvol gestuurd wordt op effectief gebruik van sociale media. Natuurlijk blijf je excessen houden, maar moeten scholen hierop wachten? Er staat onderwijsinstellingen niets in de weg om positief gedrag te stimuleren, toch?

Wordt het geen tijd voor scholen om samen met ouders en leerlingen de tactiek te gaan bepalen? Hoe ga je als instelling het spel spelen? Kies je voor de aanval en geef je leerlingen, leraren en ouders de ruimte tot initiatief (gedragsstimulering)? Of speel je op de counter, wacht je af en reageer je op wat komen gaat (gedragsregulering)? Iedere school is anders, ieder team is anders, ofwel, de waarheid zal vaak in het midden liggen.

Waar bij veel scholen protocollen in de kast verdwijnen, kun je er ook voor zorgen dat de afspraken echt doorleefd en overgedragen worden aan alle (nieuwe) leerlingen, ouders en leraren, met de boodschap: “We vertrouwen je!”. Natuurlijk is het goed om afspraken te maken over hoe je met elkaar om wil gaan met betrekking tot sociale media, maar is dit voldoende?

Moet de noodklok geluid worden?
Uit onderzoek is gebleken dat er een digitale kloof dreigt te ontstaan tussen hoogopgeleiden en laagopgeleiden. Hoogopgeleiden gebruiken internet voor informatie, educatie (ontwikkeling) en carrière, terwijl de laagopgeleiden vooral gamen, chatten en YouTube-filmpjes bekijken.

Wie privé of op het werk achterblijft en digitale vaardigheden niet blijft ontwikkelen, mist razendsnel de boot.” zegt voorzitter Tineke Netelenbos van Digivaardig & Digiveilig.
Lees verder

Weg met laptops, we moeten terug naar pen en schrift

Vandaag las ik het artikel: “Een klas met dertig Appletjes“. Absoluut voer voor tegenstanders van laptops / tablets in de klas. In het artikel wordt verwezen naar onderzoek in Amerika.

“Na zeven jaar was er nul bewijs dat laptops enige positieve impact hebben op de schoolprestaties’, zei Mark Lawson, rector van de Liverpool Central School District tegen The New York Times, toen hij in 2007 de laptops weer uit de klassen ging halen”
Lees verder

Aan het woord……..Richard Kolster

Back2School staat ook open voor gastbloggers. Mensen, vanuit onderwijs sector (leerkrachten, beleidsmakers, adviseurs, innovators……..) die hun pleidooi kunnen houden voor of tegen het onderwijs. Ik stel ze enkele vragen en hun antwoorden worden gepubliceerd in de rubriek “Aan het woord…..”.

richard-kolster_b2sRichard Kolster is Senior Relatiemanager sector VO Kennisnet. Richard heeft 15 jaar werkervaring in diverse key account en business development & managementfuncties waarvan 10 jaar in de ict-sector. Richard heeft naast zijn werk diverse nevenfuncties vervuld in de non profit branche en heeft als senior accountmanager 4 jaar de centrale overheid bediend met e-learning projecten en learning consultancy.

Meer weten over Richard: LinkedIn

STELLING: ICT ondersteunt het leerproces optimaal
Wetenschappelijk onderzoek van Kennisnet wijst uit dat ICT een wezenlijke bijdrage kan leveren in het verhogen van het leerrendement van de leerling mits op een juiste manier ICT wordt toegepast. Uiteindelijk is het de leraar die het leerproces van een leerling optimaal kan ondersteunen met onder andere de inzet van ICT.

Is de kennis over web2.0 voldoende aanwezig binnen het gehele onderwijs? Zo niet, wat zou er moeten gebeuren?
Web 2.0 wordt nu al weer ingehaald door de eerste toepassingen van Web 3.0.
Uit de analyse methodiek van Kennisnet, 4 in balans, blijkt duidelijk dat het gaat om het bereiken van synergie en balans tussen kennis, vaardigheden, ict infrastructuur en digitaal leermateriaal om een stap voorwaarts met ict ontwikkeling in een schoolorganisatie. Het draait dus om de vertaalslag te maken van de onderwijskundige visie van een schoolorganisatie naar passend ict beleid. Web 2.0 is dan slechts een onderdeel. Web 3.0 overigens ook.

Heb je zelf een goed voorbeeld van gebruik web2.0 binnen onderwijs?
Ik kom wel web 2.0 tegen in het onderwijs. Of dit goede voorbeelden zijn is afhankelijk of het past binnen de onderwijskundige visie van de school.

STELLING: Het Onderwijs verkokerd, samenwerking tussen verschillende onderwijsinstellingen verloopt moeilijk.
Er zijn vele netwerkverbanden binnen het onderwijs. Ik merk dat scholen binnen deze verbanden actief op zoek naar de antwoorden en innovaties op de veranderende eisen die aan het onderwijs wordt gesteld. In de dialoog die ontstaat wordt echter zelden out of the box gedacht of geëxperimenteerd met alternatieven om innovaties te bewerkstelligen. Het stokt dan vaak op het delen of generen van antwoorden of processen die men vanuit de eigen vertrouwde omgeving kent. Het onderwijs is primair juist meer dan bereidt om samen te werken maar heeft of maakt onvoldoende gebruik van alternatieven om innovaties in de organisatieontwikkeling te bewerkstelligen. Dit leidt ertoe dat het lijkt of samenwerkingsverbanden moeizaam verlopen.

Hoe ziet het klaslokaal er uit in 2025?
Geen idee. De snelheid van ontwikkelingen is dermate dat dit op dit moment onmogelijk is te voorspellen.

Waarom zouden professionals te stap moeten maken van bedrijfsleven naar onderwijs?
In het onderwijs gaat het om de toekomst van kinderen en de maatschappij. Professionals uit het bedrijfsleven voegen waarde toe aan de ontwikkeling van schoolorganisaties omdat zij al gewend aan de continu veranderingen die worden doorgevoerd binnen een organisatie als gevolg van de snel veranderende wereld en concurrentie om zich heen. Leren en kennis delen op de werkvloer zijn belangrijke voorwaarden geworden om succesvol als organisatie te opereren en als individu te presteren. Professionals uit het bedrijfsleven kunnen schoolorganisaties bij uitstek helpen bij de cultuuromslag van schoolorganisaties in de zoektocht naar antwoorden op de veranderende rol van de school in de samenleving. Als je dat zinvol vindt zou dat een belangrijke overweging kunnen zijn om de overstap te maken. Processen ter ondersteuning van onderlinge samenwerking en kennisdeling tussen docenten zijn over het algemeen niet of nauwelijks aanwezig in schoolorganisaties. Primair staat de kennis van de individuele docent centraal en bepaalt dat de status (en prestatie) binnen de organisatie.