Social Media voor Scholen: “van experiment naar verdieping”

NCOSMdeze blog is speciaal geschreven voor Nationaal Congres Onderwijs & Sociale Media (NCOSM)

We hebben in het onderwijs nu te maken met een generatie die nieuwe motorische vaardigheiden beheerst, die kenmerkend is bij ‘swipen’: generatie die in een ‘vingeromzwaai’ de hele wereld betreedt. Vrienden zijn altijd binnen handbereik; ‘kijken, luisteren en spelen’ gebeuren  plaats- en tijdongebonden.

Onze kinderen leren anders, meer informeel, meer audiovisueel, verwachten sneller reacties van anderen, worden getriggerd door games en soms lijkt het dat hun informatieverwerking steeds minder aansluit bij statische kennis- en informatiebronnen als boeken (en daardoor ook vaak onderwijsmethodes).

De jeugd zit gemiddeld 22 uur per week op twitter,  ze tweeten over school, nieuws of uitgaan, ze hebben gemiddeld 247 Facebook vrienden, 187 Hyves vrienden en 72 volgers op Twitter.

Kinderen vinden ook dat er nog weinig gebruik wordt gemaakt van social media op school. Vervolgens hebben ze wel een mening hoe ze binnen social media door deocenten worden aangesproken: zes op de tien scholieren vindt dat er regels moeten komen over wat docenten wel en niet via sociale media mogen zeggen tegen hun leerlingen (!).

Scholieren vinden overigens dat ondanks hun voorbehoud over communicatie op social media door leraren, diezelfde leraren nog veel te weinig gebruik maken van social media bij het leren, een meerderheid van scholieren zou dit namelijk een nuttige aanvulling vinden op het reguliere lesaanbod.

Lees verder

Scholen en (social) mediawijsheid: hoe stoppen we de digitale kloof?

deze blog werd vrijdag 23 november 2012 gepubliceerd op Frankwatching

Digitale KloofInternet en sociale media hebben onze wereld op z’n kop gezet met alle positieve en negatieve effecten (Facebookfeestjes, Bangalijsten, dreigtweets, cyberpesten…). We lijken te worstelen met de vraag hoe we hier mee om moeten gaan. Dat geldt ook voor onderwijsinstellingen.

Gedragsstimulering vs. gedragsregulering
Scholen reageren vaak door maatregelen te nemen en door protocollen te maken die vaak vol zitten met regels, waarmee ze eerder dekking willen bieden in een juridisch schimmenspel, dan dat er zinvol gestuurd wordt op effectief gebruik van sociale media. Natuurlijk blijf je excessen houden, maar moeten scholen hierop wachten? Er staat onderwijsinstellingen niets in de weg om positief gedrag te stimuleren, toch?

Wordt het geen tijd voor scholen om samen met ouders en leerlingen de tactiek te gaan bepalen? Hoe ga je als instelling het spel spelen? Kies je voor de aanval en geef je leerlingen, leraren en ouders de ruimte tot initiatief (gedragsstimulering)? Of speel je op de counter, wacht je af en reageer je op wat komen gaat (gedragsregulering)? Iedere school is anders, ieder team is anders, ofwel, de waarheid zal vaak in het midden liggen.

Waar bij veel scholen protocollen in de kast verdwijnen, kun je er ook voor zorgen dat de afspraken echt doorleefd en overgedragen worden aan alle (nieuwe) leerlingen, ouders en leraren, met de boodschap: “We vertrouwen je!”. Natuurlijk is het goed om afspraken te maken over hoe je met elkaar om wil gaan met betrekking tot sociale media, maar is dit voldoende?

Moet de noodklok geluid worden?
Uit onderzoek is gebleken dat er een digitale kloof dreigt te ontstaan tussen hoogopgeleiden en laagopgeleiden. Hoogopgeleiden gebruiken internet voor informatie, educatie (ontwikkeling) en carrière, terwijl de laagopgeleiden vooral gamen, chatten en YouTube-filmpjes bekijken.

Wie privé of op het werk achterblijft en digitale vaardigheden niet blijft ontwikkelen, mist razendsnel de boot.” zegt voorzitter Tineke Netelenbos van Digivaardig & Digiveilig.
Lees verder

Social Media Protocol op basis van vertrouwen in leerlingen

Het afgelopen schooljaar heb ik regelmatig geblogd over social media protocollen. In mijn visie past dit bij “Digitaal Burgerschap” zoals beschreven in het “Klavertje 4 Model”.  Digitaal burgerschap betekent dus dat we bewust en verantwoord met sociale media om weten te gaan (mediawijsheid), weten welke informatie je deelt met wie (privacy) en goed informatie op waarde weten te schatten door bronnen te checken maar ook samen afspreken over hoe je met elkaar wil omgaan, zoals ook beschreven in mijn blog “Lente in het onderwijs, weg met sociale media”.

Dit schooljaar werden scholen geconfronteerd met dreigtweets, bangalijsten, MS-13. Maar hoeveel scholen hebben hier echt last van gehad? Moet je als school nu alles dicht timmeren met juridische regels? Natuurlijk blijf je excessen houden maar moeten scholen hierop wachten? Er staat scholen niets in de weg om positief gedrag te stimuleren. Zoals hopelijk uit mijn eerder blogs te lezen is ben ik voorstander van een positieve insteek met een social media protocol waarin staat: gebruik je stem, lever een bijdrage, wees trots op je school, deel schoolnieuws, wees eerlijk, respecteer en betrek ouders/docenten/leerlingen, denk 2 keer na voordat je tweet, toon moed, wees open, gebruik je relaties uit je netwerk en wees een ambassadeur van je school!

Lees verder