Passend onderwijs, daar sta je dan…..

“Ouders moeten vaak zelf op zoek naar een passende onderwijsplek voor hun kind. Vanaf 1 augustus 2014 verandert dit. Scholen zijn dan verplicht een passende onderwijsplek te bieden aan leerlingen die extra ondersteuning nodig hebben. Dit heet zorgplicht.” (BRON: OCW)

We sluiten niemand buiten….

Daar sta je dan…als VWO3 leerling, met PDD-NOS label, met leerling gebonden budget en problematiek rond fijne motoriek. Schrijven kost je veel energie, kost veel tijd en levert frustratie op. Soms kan je jouw eigen handschrift zelfs niet lezen. Je voelt je onbegrepen door anderen. Medeleerlingen begrijpen je niet en pesten je af en toe.

Daar sta je dan…als ouder, slim kind met een label en ieder schooljaar weer uitleggen aan leerkrachten en docenten dat je kind anders is. Soms gaat het heel goed en soms loop je weer tegen een muur aan. Je voelt je vaak onbegrepen door anderen.

Social Media voor Scholen: “van experiment naar verdieping”

deze blog is speciaal geschreven voor Nationaal Congres Onderwijs & Sociale Media (NCOSM)

We hebben in het onderwijs nu te maken met een generatie die nieuwe motorische vaardigheiden beheerst, die kenmerkend is bij ‘swipen’: generatie die in een ‘vingeromzwaai’ de hele wereld betreedt. Vrienden zijn altijd binnen handbereik; ‘kijken, luisteren en spelen’ gebeuren  plaats- en tijdongebonden.

Onze kinderen leren anders, meer informeel, meer audiovisueel, verwachten sneller reacties van anderen, worden getriggerd door games en soms lijkt het dat hun informatieverwerking steeds minder aansluit bij statische kennis- en informatiebronnen als boeken (en daardoor ook vaak onderwijsmethodes).

De jeugd zit gemiddeld 22 uur per week op twitter,  ze tweeten over school, nieuws of uitgaan, ze hebben gemiddeld 247 Facebook vrienden, 187 Hyves vrienden en 72 volgers op Twitter.

Kinderen vinden ook dat er nog weinig gebruik wordt gemaakt van social media op school. Vervolgens hebben ze wel een mening hoe ze binnen social media door deocenten worden aangesproken: zes op de tien scholieren vindt dat er regels moeten komen over wat docenten wel en niet via sociale media mogen zeggen tegen hun leerlingen (!).

Scholieren vinden overigens dat ondanks hun voorbehoud over communicatie op social media door leraren, diezelfde leraren nog veel te weinig gebruik maken van social media bij het leren, een meerderheid van scholieren zou dit namelijk een nuttige aanvulling vinden op het reguliere lesaanbod.

Onderwijsvernieuwing: De sleutel ligt op school!

Ieder jaar rond deze tijd maak ik de balans op over de laatste ontwikkelingen in onderwijsland. In 2011 sprak ik over een tsunami in het onderwijs, golven komen en gaan, nieuwe initiatieven komen en gaan, maar nu 2 jaar later nog steeds geen tsunami.

De golven in het onderwijs van de afgelopen jaren: Innovatieplatform Onderwijs Anders, Het Kind, Edushock, The Crowd, Droomschool, 7 Days of Inspiration, Rijnlands onderwijs, De Denver Groep, Stad van Morgen….

Van sommige initiatieven hoor je weinig tot niets maar andere zie je langzaam maar gestaag doorgroeien. Zelf ben ik onder de indruk van de groei van “Het Kind” en “The Crowd”, niet alleen omdat ik zelf hier bij betrokken ben maar ook de manier waarop. Ze staan niet op de barricades, je hoort ze niet schreeuwen, ze zoeken de dialoog en gaan praktisch aan de slag.

In 2012 zijn er minder nieuwe initiatieven gestart, voor zover ik weet. De belangrijkste nieuwe initiatieven zijn “De Steve Jobsschool” van Maurice de Hond en “Operation Education” van oud-Unilever collega Claire Boonstra. In september hield ze een bevlogen en emotionele TEDtalk op TEDxAmsterdam. Dit was het begin van haar ontdekkingstocht in onderwijsland.

Meester App en juf Mies

“Hoi, ik ben Meester App. Ik geef les over iPads, computers en apps in de klas. Het Ministerie heeft mij gevraagd een wedstrijd te organiseren. En hiervoor ben ik op zoek naar jou!”

“Meester App wil graag van docenten weten wat hun ideeën zijn. Als docent weet je namelijk het beste wat je in de klas wilt terugzien. Het beste idee wordt speciaal voor deze wedstrijd uitgewerkt tot een echte app. Bestaande apps komen in aanmerking voor mooie geldprijzen, dus ook ontwikkelaars worden opgeroepen mee te doen. Zo stimuleert Meester App nieuwe ideeën en worden de beste bestaande apps in kaart gebracht.”

Waarom doet OCW dit?

“Scholen zetten ict steeds vaker in om het leerrendement te verhogen, maar niet alle mogelijkheden worden ten volle benut”, aldus staatssecretaris Sander Dekker.

Denkt Dekker dat op deze manier te bewerkstelligen? Gaat het niet om wat anders in plaats van de tools? Gaat niet juist om de leraren en de didactische en ICT  vaardigheden? (lees kennisnet publicaties ICT bekwaamheid)

“Hallo, ik ben juf Mies en wil graag ICT inzetten om mijn lessen te verrijken, maar krijg geen tijd om me hierin te verdiepen en weet daarnaast ook niet hoe. Kun je me helpen Sander?”

Geef leraren ruimte en tijd!!

Schoenmaker blijf bij je leest

Hoera we gaan apps ontwikkelen….. duh daar is al een markt voor!

Bekijk bijvoorbeeld http://eduapp.nl een prachtig initiatief  voor het  vinden, delen en ontdekken van educatieve apps, compleet met lesbrieven!

Dus waarom “Meester App” met overheidsgeld?

Kunnen we dat geld niet beter ergens anders aan besteden in plaats van “ballontjes” met lucht oplaten?

Misschien zie ik het verkeerd….. laat het me weten!

Ik sta open voor de dialoog en laat me graag overtuigen, dus kom maar op met je reacties!!

Samen komen we verder!

Afgelopen week was de ‘International Summit on the Teaching Profession (ISTP 2013) in Amsterdam. Deze internationale onderwijstop werd voor het eerst op Europese bodem georganiseerd. De eerste edities werden door Obama geïnitieerd om daarmee een (internationale) discussie te starten tussen overheden en onderwijsorganisaties over de vraag hoe de kwaliteit van het onderwijs verbeterd kan worden.

Eigenlijk toch wel iets om trots op te zijn dat deze onderwijstop nu in Nederland is georganiseerd! Nederland staat blijkbaar op de kaart als het om onderwijsinnovatie gaat. Ik schreef er al eerder over in “de klas van 2028”.

Tot zover het nieuws……

Er was eens…..

Persoonlijk hou ik niet van sprookjes. Ze zijn vaak gruwelijk. Kinderen met een roodkapje worden opgegeten door een wolf; heksen lokken kinderen met “knibbel, knabbel. knuistje..” om ze vervolgens ook op te willen opeten.

Het onderwijslandschap lijkt soms ook op een sprookje. Laten we eens zien hoe dat sprookje klinkt.

Er was eens…..

Er was eens een land, ook wel bekend als Onderwijsland.

In Onderwijsland willen alle mensen het beste onderwijs voor alle kinderen.

In Onderwijsland staat een hoge toren, waar om de vier jaar een nieuwe koning in mag zetelen. Hij (of zij) wordt door het volk gekozen. Soms, als het volk mort, moet de koning eerder weg, een enkele keer, wanneer het volk tevreden knort,  mag ie nog wat langer blijven. De laatste jaren werd de toren al weer voor de tweede keer bewoond door een koningin. In het begin van haar regeerperiode kwam de vorige koningin vaak uit haar toren om te praten met de mensen in Onderwijsland. Ze wilde namelijk het beste onderwijs voor alle kinderen.

Donkere wolken naderen de kleine kampioen…

In de afgelopen jaren heb ik een aantal keren geschreven over “De kleine kampioen” en zijn strijd tegen zichzelf en het onderwijssysteem. Al op jonge leeftijd werd duidelijk dat hij een zware vorm van dyslexie heeft. Nadat hij op de basisschool eerst tegen muren opliep werden deuren langzaam geopend met zijn dyslexieverklaring in zijn hand. De kleine kampioen is gedreven, gemotiveerd en blijft zijn dromen volgen.

Nog ruim een jaar en dan gaat hij een volgende grote stap maken richting het Voortgezet Onderwijs.

Kersttoespraak: “terug naar de basis”

Majesteit,

Morgen is het weer zover, uw jaarlijkse kersttoespraak.

Hierbij wil ik u hartelijk bedanken voor uw werk van het afgelopen jaar. U kunt waarschijnlijk herinneren dat ik vorig jaar rond kerst u vroeg om positieve aandacht te besteden aan het onderwijs.

Ik weet niet hoe u het heeft gedaan maar ik was blij met de geboorte van “lente in het onderwijs” en met de invulling van de avond van het onderwijs. Bekijk het gerust op uitzending gemist, dan ziet u het verhaal van bevlogen docenten.

Ik begreep dat u in 1991 in Japan bent geweest. Heeft u daar toen toevallig meester Kanomori ontmoet? Bent u daar ook geïnspireerd geraakt door zijn werk als schoolmeester? De schoolreis van meester Kanamori was voor vele mensen binnen het Nederlandse onderwijs een hoogtepunt. Als oma wilt u toch ook dat uw kleinkinderen les krijgen van een Nederlandse Kanamori, of niet?

Eigenlijk ben ik wel tevreden met 2012. We zijn op de goede weg, toch?